Spray-and-pray vs. Cherry-picking

Two alternative approaches in Venture Capital (VC) and Business Angels (BA) are spray-and-pray and cherry picking. The former refers to the case where an investor puts money into several start-ups in the same sector. In the latter case, the required analysis of the alternative options is more detailed, in order to choose a single option, hopefully the one with the highest probability of success, where to invest the money.

Here discussed by the CEO of GS and the Chairman of the Nobel Prize 2016, among other profesionals. They acknowledged an increasing interest for spray-and-pray investing in places such as Sillicon Valley. However, they established three elements to consider:

  1. In sectors where required investment is not so relevant, such as internet and TICs, spraying among several options is feasible. That is not the case when we deal with investments in pharmaceuticals, for instance.
  2. Secondly, also in sectors like TICs, the result ‘the winner takes it all’ often comes eventualy. However, there are no clear clues for these start-ups on what might be that future winner. Thus, the spray-and-pray alternatively becomes less risky, increasing the chances of having a piece of cake when the dessert is served.
  3. One or the other, they all agreed a key aspect to succeed for VCs and BAs is to have access to the environment where innovation takes place. And this, they insisted, is in places like Silicon Valley, US East Coast, London or Berlin.

Point 3 is true to a great extent. But also true that, when the environment is not optimal for innovation, the public sector must play its part. The four Asian Tigers are perhaps the best example. Now, in peripheral regions like Galicia, facing a dooming demographic perspective and out of the main innovative centres in the World, it is time to think whether we should expect innovation to come from laissez-faire policies and by the private sector alone -not to mention the illusory possibility that big investors are to put their money in start-ups coming from this environment.

Concursos de Novos Emprendedores

Están abertos agora mesmo tres concursos interesantes orientados á promoción do talento de mozos con ideas de negocio e á financiación de novos emprendedores. .

  • A Fundación Juana de Vega convoca a V Edición do Programa de Emprendemento Agroalimentario (http://juanadevega.org/), valorarando positivamente iniciativas con produtos agrícolas con Indicación Xeográfica Protexida, co obxectivo de axudar aos emprendedores a desenvolver as súas ideas, convertelas en proxectos de negocio e materializalas en empresas reais, innovadoras e competitivas .
  • A 3º Edición anual do Concurso de Proxectos Empresariais Semente de Monforte (http://www.sementedemonforte.org/) en colaboración con 10 empresas galegas, o Concello de Monforte de Lemos, o IGAPE e as Universidades Galegas, conta con 15.000 € en premios a ideas innovadoras e viables. Son considerados especialmente aqueles desenvolvidos en Monforte ou que teñan como obxectivo a posta en valor dos recursos da Ribeira Sacra.
  • A VIII edición do Programa Santander YUZZ (http://yuzz.org.es/) ofrece formación de balde en innovación, liderado, finanzas, mercadotecnia ou modelos de negocio. Finalizado o proceso de formación os mellores estudantes de cada un dos centros Santander YUZZ viaxarán a Silicon Valley, Os tres mellores proxectos recibirán unha dotación económica (80.000 eur en premios para todo o Estado).

Emprendimento no rural

Un tema recurrente na Facultade de Economía e Empresa é que, se estamos formando capital humano en xestión empresarial, debería ser fonte de futuros emprendedores nos distintos sectores económicos do país. Porén, moi a miúdo observo máis iniciativa e interese por “montar algo” na Facultade de Informática, por exemplo, onde tamén dou clase desde hai anos. O feito de traballar con algo “palpable”, con contido de seu, fai ás veces máis doado que xurda a vocación por unha iniciativa empresarial, que dispoñer das capacidades aprendidas en xestión empresarial, sen máis.

Un tema que me trae de cabeza é o maior interese dos alumnos en “investir en bolsa”, e as charlas que organizan cada dous por tres sobre “como gañar diñeiro en bolsa”. Tras quince anos traballando en banca privada, fondos de investimento e mercados de capitais, a min mo van contar… En cambio, o interese por iniciativas empresarias no sector “real” da economía escasea, e hai moito tempo que calquer rastro sobre emprendimento no rural esmoreceu. As facultades de empresa en Galicia non forman sobre emprendimento agrogandeiro, forestal, industrial, comercial ou de calquera tipo, vinculados ao mundo rural. E non o fan, probablemente, porque o potencial alumnado escasea. Somos un país que hai décadas fuxíu da aldea. Pasarán xeracións antes de superar o noso “complexo de aldea”?

Continúa lendo

Xestión privada, xestión pública

Na Ribeira Sacra do Sil pódese observar, un fronte ao outro en cada beira, dous xeitos diferentes de abordar a concesión pública dos catamaráns que operan no río. Na beira ourensá ao longo do encoro de Sto. Estevo, xestión privada; na beira lucense, á altura de Doade, xestión directa pola Deputación de Lugo, ao igual que os catamaráns d’Os Peares e Belesar no Miño. Cal é o modelo axeitado? Xestión privada vs xestión pública e, en particular, no marco das esquerdas: debe primar sempre a xestión pública?

Continúa lendo

O petróleo a prezos normais

oil price 10Y

Fonte: www.nasdaq.com

O desplome do prezo do petróleo no último ano a niveis mínimos en máis dunha década é un dos factores detrás dos recentes episodios de nerviosismo nos mercados e sinais de ralentización económica a nivel global.

Máis aló de profundar nas causas deste desplome, que opino ten menos que ver con cuestións de demanda (recesión global) que de oferta (unha guerra de prezos encuberta entre produtores a baixo custo na OPEC e novos productores con tecnoloxías máis caras, como fracking ou offshore), resulta interesante coñecer esta gráfica que ven de partillar Greg Mankiw no seu blog:

oil price

http://gregmankiw.blogspot.com.es/2016/01/putting-oil-prices-in-perspective.html

Posto en perspectiva, e comparando o prezo do petróleo có salario medio dun traballador nos USA, os 30 dólares/barril actuais semellan un prezo ben razoable. Ceteris paribus (pois veremos a onde nos leva a economía global nos vindeiros meses), a guerra de prezos está a favorecer máis aos cidadáns de Occidente que aos países da OPEC e outros produtores. Abofé, as tensións sociais e movementos políticos empézanse a sentir en países coma Arabia Saudí ou Venezuela.

Dous apuntes sobre Grecia

Anda o patio revolto có tema grego, excuso dicilo. Vivimos momentos históricos, e non só na Grecia. O tema é complexo, e probablemente as dúas partes teñan a súa parte de razón. Con todo, para min hai dúas cousas que son obvias a estas alturas.

A primeira é que o discurso moralista do malos que son os gregos, un estado fallido, mentiron nas contas públicas, ninguén paga impostos, etc etc etc., xa non vale. Continúa lendo

Morreu a ortodoxia (a boas horas)

Este blog naceu hai case 3 anos con este artigo: ‘Monetizar débeda‘. Daquela, propoñer estas cousas era herexía. Sei do que falo: afirmar que o ECB tiña que intervir nos mercados de débeda era iso, intervencionismo puro e duro, aínda que despois de dicir Draghi en xullo de 2012 aquelas famosas verbas, “the ECB is ready to do whatever it takes to preserve the euro, and believe me, it will be enough”, até os liberais aplaudiron. En cambio, aquela medida representou o maior descrédito para esa ideoloxía: en resumo, non son os mercados, senón o ECB, quen di o que o mercado ten que comprar, se a valoración da débeda pública non se corresponde có que a Draghi lle parece correcto. Certo que, dado que a simple ameaza foi suficiente para aplacar o pánico, e débeda a 10 anos e prima de risco correxiron de maneira continua dende entón sen que o ECB tivera que mercar débeda de forma masiva, algúns quixeron facer crer que a ortodoxia seguía vixente.

Aqui debo recoñecer, para alegría de todos, que me equivoquei. Sempre pensei que a intervención do ECB era condición necesaria, pero non suficiente, para que o custo da débeda voltara a niveis ‘soportables’. En 2013, na miña proxección do stock de débeda pública para os vindeiros anos, estimei que no mellor dos casos o bono a 10 anos baixaría ao 4% (daquela estabamos en torno ao 5% baixando desde o 7%). Lonxe diso, o bono ven de perforar o 2,7% de rendibilidade, o cual significa que a débeda do Estado finánciase (son datos en mercado secundario, pero sirva como aproximación do que pagamos en primario) máis dun 1% máis barato do que se financiou nunca -coa excepción duns meses en 2005.

Bono a 10 anos. Fonte: invertia.com

Continúa lendo

11M – Conferencia UDC Nobel

O 11 de marzo en ‘NORMAL – Espazo de intervención cultural da Universidade da Coruña’ participarei na conferencia sobre o premio Nobel de Economía concedido a Eugene F. Fama, Lars P. Hansen e Robert J. Shiller.

Maiormente falaremos da antítese Fama – Shiller. De parabenizar a Robert Shiller encargareime eu. De parabenizar a Eugene Fama encargarase Anxo Calvo. Se ten que haber sangue, haberá sangue.

Esperamos vervos por alí.

Máis desiguais, máis pobres

Xa temos falado nalgunha ocasión neste blog de desigualdade. Comentan el eldiario.es que España é o país con maior desigualdade da Unión Europea (renda do 20% máis rico vs renda do 20% máis pobre). Chamoume a atención que os países que acompañan a España nese ranking sexan potencias económicas como Letonia, Bulgaria ou Rumanía, mentras os países máis igualitarios son repúblicas bananeras como Noruega, Islandia, Suecia, Finlandia…

Así que localizo en Eurostat os datos correspondentes (“Inequality of income distribution 2011, income quintile share ratio”) e os comparo cós datos de PIB per cápita (en PPS) deses mesmos países, en relacion á Unión Europea (UE = 100). Resulta a seguinte distribución (*):

Pouco hai que explicar. A correlación máis desigualdade – menor renda per cápita é evidente. O único non demostrable é o efecto causalidade, pero de existir, países como España con maior PIBpc do estimado para ese nivel de desigualdade, retrocederían en termos de PIBpc a medida que hoxe nos imos alonxando da media.

(*) Luxemburgo (4.0, 266) foi eliminado da gráfica para maior facilidade interpretativa

Documentos en dpeon.com

Acabo de actualizar o ficheiro ‘EU-17 unemployment’. Aproveito para dúas cousas. Primeira, voltar poñer de manifesto o mellor relato do desastre europeo na xestión da crise, e pola que non só ninguén pagará o pato senón que seguirán ó timón recetando as mesmas recetas de sempre. Desemprego US vs EU-17 comparados:

En segundo lugar, aproveito para comentar que un dos cambios que levei a cabo na web recentemente é o do repositorio de documentos. No menú da esquerda, en ‘documentos’ tedes acceso de maneira totalmente libre a Continúa lendo