Morreu a ortodoxia (a boas horas)

Este blog naceu hai case 3 anos con este artigo: ‘Monetizar débeda‘. Daquela, propoñer estas cousas era herexía. Sei do que falo: afirmar que o ECB tiña que intervir nos mercados de débeda era iso, intervencionismo puro e duro, aínda que despois de dicir Draghi en xullo de 2012 aquelas famosas verbas, “the ECB is ready to do whatever it takes to preserve the euro, and believe me, it will be enough”, até os liberais aplaudiron. En cambio, aquela medida representou o maior descrédito para esa ideoloxía: en resumo, non son os mercados, senón o ECB, quen di o que o mercado ten que comprar, se a valoración da débeda pública non se corresponde có que a Draghi lle parece correcto. Certo que, dado que a simple ameaza foi suficiente para aplacar o pánico, e débeda a 10 anos e prima de risco correxiron de maneira continua dende entón sen que o ECB tivera que mercar débeda de forma masiva, algúns quixeron facer crer que a ortodoxia seguía vixente.

Aqui debo recoñecer, para alegría de todos, que me equivoquei. Sempre pensei que a intervención do ECB era condición necesaria, pero non suficiente, para que o custo da débeda voltara a niveis ‘soportables’. En 2013, na miña proxección do stock de débeda pública para os vindeiros anos, estimei que no mellor dos casos o bono a 10 anos baixaría ao 4% (daquela estabamos en torno ao 5% baixando desde o 7%). Lonxe diso, o bono ven de perforar o 2,7% de rendibilidade, o cual significa que a débeda do Estado finánciase (son datos en mercado secundario, pero sirva como aproximación do que pagamos en primario) máis dun 1% máis barato do que se financiou nunca -coa excepción duns meses en 2005.

Bono a 10 anos. Fonte: invertia.com

Continúa lendo