Cork 2.0 on Rural Development

A second European Conference on Rural Development was organized by the European Comision, in Cork (Ireland), last September 2016. Cork 2.0 celebrated the 20th anniversary of the first Conference and the signing of the Cork Declaration on Rural Development.

cork-posterBack in 1996, the Cork Declaration already noted that “agriculture and forestry are no longer predominant in Europe’s economies, their relative economic weight continues to decline and, consequently, rural development must address all socio-economic sectors in the countryside”. Today, Cork 2.0 insists that the dynamism of rural areas requires integrated strategies and multi-sectorial approaches. This includes promoting diversification, innovation, employment and business development in circular, green and fosil-free economies. Investment in public and private services, infrastructure and capacity building is required.

Opportunities include sectors like bio-economy and waste, digitalisation, climate change, networking rural-urban links, and promoting regional diversity and rural identity. The main barriers, the lack of access to private and public capital (funding), a weak capacity and infrastructure, the culture and risk aversion of rural dwellers, the lack of opportunities for young people and small businesses, and not-appropriate education.

The presentations and notes from the speeches at the Conference may be downloaded at this website.

Por que arde Galicia?

Por que arde Galicia ano tras ano?

lume

Lume en Tenorio – Cotobade. Agosto 2016.

Primeiro, deberiamos distinguir, e non misturar, dúas preguntas diferentes. Primeira, por que hai tantos incendios? E segunda, por que arde o monte?

Porque a resposta á segunda cuestión sabémola todos: o progresivo abandono do rural, da sua explotacion economica, e ter o monte “a monte”. O clásico “os lumes apáganse no inverno”. No verán, os dias 30-30-30 fan o resto.

A resposta á primeira pregunta, porén, é máis complexa, pero as cifras de lumes intencionados (o 84% segundo estudo do Seprona, ver aqui) non tenhen parangón. Algunhas tipoloxías están na mente de todos, e atrévome a aventurar unha prelacion:

i. os propios propietarios (limpeza do monte, vinganzas, etc).

ii. as “mafias madereras”, como lle chaman no artigo anterior.

iii. o negocio da extincion do lume.

iv. a especulacion urbanistica, coa inestimable axuda da última lei de montes.

v., e a moi longa distancia, os pirómanos -que habelos hainos, pero non tantos como criamos, ou nos contaban, nos 80s.

Emprendimento no rural

Un tema recurrente na Facultade de Economía e Empresa é que, se estamos formando capital humano en xestión empresarial, debería ser fonte de futuros emprendedores nos distintos sectores económicos do país. Porén, moi a miúdo observo máis iniciativa e interese por “montar algo” na Facultade de Informática, por exemplo, onde tamén dou clase desde hai anos. O feito de traballar con algo “palpable”, con contido de seu, fai ás veces máis doado que xurda a vocación por unha iniciativa empresarial, que dispoñer das capacidades aprendidas en xestión empresarial, sen máis.

Un tema que me trae de cabeza é o maior interese dos alumnos en “investir en bolsa”, e as charlas que organizan cada dous por tres sobre “como gañar diñeiro en bolsa”. Tras quince anos traballando en banca privada, fondos de investimento e mercados de capitais, a min mo van contar… En cambio, o interese por iniciativas empresarias no sector “real” da economía escasea, e hai moito tempo que calquer rastro sobre emprendimento no rural esmoreceu. As facultades de empresa en Galicia non forman sobre emprendimento agrogandeiro, forestal, industrial, comercial ou de calquera tipo, vinculados ao mundo rural. E non o fan, probablemente, porque o potencial alumnado escasea. Somos un país que hai décadas fuxíu da aldea. Pasarán xeracións antes de superar o noso “complexo de aldea”?

Continúa lendo

Xestión privada, xestión pública

Na Ribeira Sacra do Sil pódese observar, un fronte ao outro en cada beira, dous xeitos diferentes de abordar a concesión pública dos catamaráns que operan no río. Na beira ourensá ao longo do encoro de Sto. Estevo, xestión privada; na beira lucense, á altura de Doade, xestión directa pola Deputación de Lugo, ao igual que os catamaráns d’Os Peares e Belesar no Miño. Cal é o modelo axeitado? Xestión privada vs xestión pública e, en particular, no marco das esquerdas: debe primar sempre a xestión pública?

Continúa lendo